ต้องเริ่มยังไงดีนะ..
ก่อนจะเข้ามหาลัยเรารู้สึกท้อมากๆเลย เหนื่อยไปหมดทุกอย่าง ตั้งคำถามว่าทำไมไม่ติดสักที ทำไมไม่ติดในมหาลัยที่อยากเข้า เครียดจนท้อร้องไห้จนหลับตื่นมาก็ร้องใหม่จนวันนึงยอมแพ้ไม่เอาแล้วไม่เข้าแล้วมหาลัยนี้ จนวันนั้นเราเปิดดูข่าวได้เห็นคุณเดินถือบอลอยู่ในนั้น
ต้องขอบคุณอะไรดีนะที่ทำให้เรายอมเสี่ยงยื่นคะแนนอีกครั้งนึงจนได้มาเรียนที่เดียวกับคุณ
ต้องขอบคุณรูปที่คุณใส่กาวน์ใส่ช็อปใส่ชุดนักศึกษารึป่าว5555
หรือเราต้องขอบคุณที่บทสัมภาษณ์ของคุณที่มันทำให้เรายอมสู้
เรากล้าพูดได้เต็มปากนะว่าเราได้เรียนที่นี่เพราะเห็นคุณ..ถ้าไม่มีคำพูดของคุณวันนั้นเราอาจจะได้เรียนที่อื่นก็ได้ ขอบคุณนะคุณหมี